"এৰিষ্ট'টল"ৰ বিভিন্ন সংশোধনসমূহৰ মাজৰ পাৰ্থক্য

502 বাইট যোগ দিয়া হ’ল ,  7 বছৰৰ পূৰ্বে
 
===পশ্চিমীয়া খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতাত্ত্বিক সকলৰ ওপৰত প্ৰভাৱ===
প্ৰাচীন গ্ৰীক সাহিত্য অপ্ৰচলিত হৈ থকাৰ বাবে ৬০০ এ ডিৰ পৰা ১০০০ লৈকে এৰিষ্ট'টলৰ বিষয়ে পশ্চিমীয়া ধৰ্মত্ত্বত কোনো উল্লেখ নাছিল৷ কেৱল ব'থিয়াছ (Boethius) এ তেওঁৰ '''Organon' ''নামৰ গ্ৰন্থখনৰ লেটিন ভাষালৈ কৰা তৰ্জমাৰ বাবেহে কিছু কিছু লোকে এৰিষ্ট'টল সম্পৰ্কে জানিছিল৷'' ''বাৰ আৰু তেৰ শতিকাত অৱষ্যে তেওঁৰ কৰ্মৰাজি লেটিনলৈ তৰ্জমা হোৱাৰ লগে লগে চিন্তাবিদ সকল এৰিষ্ট'টলৰ অৱদান সম্পৰ্কে আগ্ৰহী হৈ উঠিল৷ <ref>{{SEP|arabic-islamic-influence|Influence of Arabic and Islamic Philosophy on the Latin West}}</ref>
With the loss of the study of ancient Greek in the early medieval Latin West, Aristotle was practically unknown there from c. AD 600 to c. 1100 except through the Latin translation of the ''Organon'' made by [[Boethius]]. In the twelfth and thirteenth centuries, interest in Aristotle revived and Latin Christians had translations made, both from Arabic translations, such as those by [[Gerard of Cremona]],<ref>{{SEP|arabic-islamic-influence|Influence of Arabic and Islamic Philosophy on the Latin West}}</ref> and from the original Greek, such as those by [[James of Venice]] and [[William of Moerbeke]].
 
After [[Thomas Aquinas]] wrote his [[theology]], working from Moerbeke's translations, the demand for Aristotle's writings grew and the [[Greek language|Greek]] manuscripts returned to the West, stimulating a revival of Aristotelianism in Europe that continued into the [[Renaissance]].<ref>{{SEP|aristotelianism-renaissance|Aristotelianism in the Renaissance}}</ref>
4,194

টা সম্পাদনা