পৰাগধৰ চলিহা (ইংৰাজী: PARAGDHAR CHALIHA) এগৰাকী শিক্ষাবিদ হোৱাৰ লগতে অভিনেতা আৰু সংগীতজ্ঞও আছিল। পিয়লি ফুকন, সোণ-ৰূপ নেওচি, শোণিত কুঁৱৰী আদি মঞ্চ নাটত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও অপৰাজেয়, এন্টনি মোৰ নাম, চিৰাজ আদি বোলছবিত অভিনয় কৰি সুনাম আৰ্জিছিল। তেখেত সেউজ কোঁৱৰ নামেৰে জনাজাত আছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ তীব্ৰ জাতীয়তাবোধ সম্পন্ন মানুহ আছিল। জাতীয়তাবোধেই তেওঁক ৰাজনীতিত নামিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰিছিল।

পৰাগধৰ চলিহা
জন্ম ১৯২৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ
অসম
ভাষা অসমীয়া
ৰাষ্ট্ৰীয়তা ভাৰতীয়
নাগৰিকত্ব ভাৰতীয়

জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়সম্পাদনা কৰক

  • ১৯২৩ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত পৰাগধৰ চলিহাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম কণ্ঠধৰ চলিহা।[1]

শৈক্ষিক জীৱনসম্পাদনা কৰক

  • শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা আৰু কটন কলেজৰ পৰা বি এ পাছ কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ উপাধি গ্ৰহণ কৰে।[2]

কৰ্ম জীৱনসম্পাদনা কৰক

  • ১৯৪৭ চনত পিতৃৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত শিৱসাগৰ কলেজত প্ৰবক্তাৰূপে যোগ দিয়ে। ১৯৮৫ চনত ইয়াৰ অধ্যক্ষৰূপে অৱসৰ লয়। পৰৱৰ্তী কালত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকৰূপেও কিছুকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। শিৱসাগৰ কলেজক অসমৰ আগশাৰীৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰূপে গঢ়ি তোলাত বিশেষ অৱদান আছে।[3]

সাহিত্যৰাজিসম্পাদনা কৰক

  • অ মোৰ আপোনাৰ দেশ (আলেখ্য)
  • চাৰিহেজাৰ বছৰৰ অসম (আলেখ্য)
  • মহা মানৱৰ মহা প্ৰয়াণ (আলেখ্য)
  • চিত্ৰ বিচিত্ৰ (১৯৮৭)
  • অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু সাহিত্য (১৯৭৩)
  • অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সুকাণ্ড[4][5]

বিষয়বাবসম্পাদনা কৰক

  • সংগীত-নাটক একাডেমিৰ সদস্য
  • অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক
  • অসম সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতি[6][7]

মৃত্যুসম্পাদনা কৰক

১৯৯৯ চনৰ ২১ জুন তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়।[8]

তথ্যসূত্ৰসম্পাদনা কৰক

  1. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬
  2. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬
  3. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬
  4. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬
  5. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৭
  6. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬
  7. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৭
  8. অসমীয়া জীৱনী অভিধান, শিৱনাথ শৰ্মা, তৃতীয় সংস্কৰণ: ২০০৯, পৃষ্ঠা: ১২৬